شب های بی کسی

()

dele ghamgin

عجب دنیایی شده

یکی از غم میگه و اون یکی از خستگیاش

یکی از جدایی و اون یکی دلبستگیاش

یکی دلش گرفته و اون یکی بغضه تو گلوش

یکی مجنون شده و دیوونه ی بی عقل و هوش

یکی بال و پرش شکسته است نمی تونه بپره

یکی از دنیا سیره همش به فکر سفره

یکی چشم انتظاره ولی یارش نمی یاد

به یاد اون می خوابه حتی به خوابش نمی یاد

کسی که عاشق بشه عاقبتش جداییه

اگه عاشقی گناه جرم عاشقا چیه؟

چرا دنیا بی وفا است و نا مهربونه؟

واسه چی این همه دل غرق به خونه

شعر از "ابراهیم کشاورز صفری"

| نوشته شده توسط مرضیه ساعت 1:54 بعد از ظهر در تاريخ دوشنبه سی ام مرداد 1385

()

eshgh

بی وفایی رسم عشق

تنهایی مرام عشق

| نوشته شده توسط مرضیه ساعت 1:29 بعد از ظهر در تاريخ دوشنبه سی ام مرداد 1385

()

من وتنهایی

زندگی به من آموخت که چگونه گریه کنم

اما گریه به من نیاموخت که چگونه زندگی کنم

تو نیز به من آموختی که چگونه دوستت بدارم

اما به من نیا موختی که چگونه فراموشت کنم

| نوشته شده توسط مرضیه ساعت 11:36 قبل از ظهر در تاريخ دوشنبه سی ام مرداد 1385

()

mano tanhayi

کاش

امتداد لحظه ها

تکرار با تو بودن بود

| نوشته شده توسط مرضیه ساعت 11:9 قبل از ظهر در تاريخ دوشنبه سی ام مرداد 1385

()

daryaye gham

من همونم

من همونم که می خواستم یه روزی دریا بشم

میخواستم بزرگ ترین دریای این دنیا بشم

آرزو داشتم برم تا به دریا برسم

شبو آتیش بزنم تا به فردا برسم

افتادم تو چاله...خاک منو زندونی کرد

آسمونم نبارید...اونم سر گرونی کرد

حالا من شدم یه مرداب... یه اسیر نیمه جون...

یه طرف می رم توی خاک یه طرف تو آسمون

| نوشته شده توسط مرضیه ساعت 10:53 قبل از ظهر در تاريخ دوشنبه سی ام مرداد 1385

()

ای کوه

ای بلند

ای سراپا همه پند

زتو این تجربه آموختم

که نترسم از غرش سنگین زمان

و هراسی ندهم راه به دل از

طوفان

| نوشته شده توسط مرضیه ساعت 7:47 قبل از ظهر در تاريخ دوشنبه سی ام مرداد 1385

()

بوی غربت

بوی غربت میدهم اما غریبه نیستم

اگر چه می دانی که در غریبی زیستم

مثل رودی بستر این خاک طی کرده ام

تا بفهمم عاقبت در جستجوی کیستم

روبروی آینه شب تا سحر غم می خورم

تا بفهمم عاقبت سایه ی گم گشته ی کیستم

اگر چون کبک می خوانم اگر چون کوه خاموشم

صدای توست در فکرم خیال توست در ذهنم

| نوشته شده توسط مرضیه ساعت 6:57 قبل از ظهر در تاريخ دوشنبه سی ام مرداد 1385

()

zendegi

زندگی

ای زندگی باور مکن دیگر تو را باور کنم

این عمر باقی مانده را در پای تو آخر کنم

| نوشته شده توسط مرضیه ساعت 6:28 قبل از ظهر در تاريخ دوشنبه سی ام مرداد 1385

()

be khatere to

چه زيباست به خاطر تو زيستن

وبرای تو ماندن بپای تو مردن وبه عشق تو سوختن؛

و چه تلخ وغم انگيز است دور از تو بودن برای تو گريستن

و به عشق و دنیای تو نرسیدن؛ایکاش میدانستی بدون تو،

مرگ گواراترین زندگیست،بدون تووبه دورازدستهای مهربانت،

زندگی چه تلخ وناشکیباست ایکاش میدانستی مرزخواستن کجاست؛

و ایکاش میدیدی قلبی را که فقط ؛

برای تو می تپد.

| نوشته شده توسط مرضیه ساعت 5:49 قبل از ظهر در تاريخ دوشنبه سی ام مرداد 1385

تنهایی خیلی سخته ()

tanhayi

فریب دل

من همان عاشق تنهای غریبم

که از سهم دستان تو بی نصیبم

به دل گفتم روزی خواهی آمد

اما دل می داند که او را می فریبم

| نوشته شده توسط مرضیه ساعت 8:1 قبل از ظهر در تاريخ یکشنبه بیست و نهم مرداد 1385

()

ghamgin tarin tarane

غمگین ترین ترانه

وقتی گفتم غمگین ترین ترانه ات را برایم بسرای

چشمهایش را بست و آرام آرام گریست

| نوشته شده توسط مرضیه ساعت 7:41 قبل از ظهر در تاريخ یکشنبه بیست و نهم مرداد 1385

()

dooset daram

دوست دارم

دستانم تشنه ی دستان توست

شانه هایت تکیه گاه خستگی هایم

با تو می مانم

بی آنکه دغدغه های فردا داشته باشم

زیرا می دانم فردا بیش از امروز

دوستت خواهم داشت

| نوشته شده توسط مرضیه ساعت 6:40 قبل از ظهر در تاريخ یکشنبه بیست و نهم مرداد 1385

()

به که گویم

به که گویم که تو منزلگه چشمان منی

به که گویم تو نوازشگر دستان منی

به چه سازی بسرایم دل تنهای تو را

به که گویم که تو آهنگ دل و جان منی

گر چه پاییز نشد همدمو همسایه ی من

به که گویم که تو باران زمستان منی

همه رفتند از این شهر و دلم تنها ماند

به که گویم که تو عمریست که مهمان منی

گر چه خورشید سفر کرده ز کاشانه ی ما

به که گویم که تو عمری مه تابان منی

| نوشته شده توسط مرضیه ساعت 7:55 قبل از ظهر در تاريخ شنبه بیست و هشتم مرداد 1385

()

tasmim gereftam vase avali kar in akso vasatoon bearam

| نوشته شده توسط مرضیه ساعت 7:44 قبل از ظهر در تاريخ شنبه بیست و هشتم مرداد 1385

به تو می اندیشم ()

دلم گرفت

من از مثبت زمان
ز کینه های مردمان
ز آرزو
ز عشق بی وضو
دلم گرفت

ز طعنه های دوستان
ز مرگ پاک بوستان
ز پنجره ای که بسته شد
ز چشم انتظار دل که خسته شد
دلم گرفت

ز حسرتی که بر دل است
ز پای دل که در گل است
ز گفتنی که مشکل است
دلم گرفت

من از وفا من از صفا
من از هوا من از زمین
دلم گرفت

| نوشته شده توسط مرضیه ساعت 7:29 قبل از ظهر در تاريخ شنبه بیست و هشتم مرداد 1385

..::لينک باکس سايت آموزش ايرانيان::..